Vergaderen

Mijn chef zit iedere dag te vergaderen.

Waarom?

Geen idee. Hij vergadert iedere dag. Meestal met een man of zes. Dan gaat het waarschijnlijk beter. Ik werk me helemaal te pletter, maar hij zit alleen maar te praten.

Wat voor werk doe je?

Ik werk bij de Gemeentelijke Milieu Services. 's Ochtends ga ik met mijn ploeg de wijk in en 's middags is het weer brandschoon. Iedereen kan zien dat we geweest zijn, burgers zijn vrolijk, ik krijg complimentjes. Maar mijn chef zien ze nooit. Die zit alleen maar te vergaderen.

Misschien praat hij over hele moeilijke onderwerpen?

Welnee, in de tien jaar dat hij hier werkt, heeft hij alleen maar gezeten. Maar wel altijd roepen dat hij het druk heeft. Hij verdient nog meer dan ik ook.

Misschien heeft hij gestudeerd? Als je gestudeerd hebt, dan verdien je meer.

Waarom? Het gaat er toch om wat je doet? Van hele dagen vergaderen wordt de stad niet schoner.

Maar hoger opgeleiden zitten op verantwoordelijke posities. Die moeten iedere dag praten over ingewikkelde zaken. Puntjes op de i zetten, knopen doorhakken, de neuzen dezelfde kant op zetten. Als chef heb je veel verantwoordelijkheden.

Ga toch weg, hij zit alleen maar te kletsen. Mapje onder zijn arm, laptop op z'n schoot. Aan Jannie vragen hoe hij die aan moet zetten. Hij zit de hele dag op zijn reet.

Maar hij heeft wel gestudeerd. Dat is belangrijk. We hebben hoogopgeleide werknemers nodig. Dat is goed voor de economie. Die helpen het land vooruit.

Ga toch weg, hij helpt alleen zichzelf vooruit. Als hij koffie gaat halen. Dat is enige moment dat ik hem zie bewegen.

Hij doet toch wel iets?

Dat is mij nooit opgevallen. Er zijn er meer zoals hij. Volgens mij is het een complot. Hoogopgeleiden zitten de hele dag te praten, terwijl wij ons de pleuris werken. Het is niet eerlijk. Mensen die gestudeerd hebben, horen minder te verdienen dan mensen die de hele dag werken. Niet meer.

Gaat hij dan nooit met de wagen mee?

Ja, één keer per jaar. 'Contact met de werkvloer' noemt hij dat. Dan zeg ik dat het niet goed uitkomt, omdat ik moet werken. Hij gaat de hele dag achter mij aanlopen, om te kijken wat ik doe. Maar meehelpen, ho maar. Hij kan alleen maar ingewikkeld praten. Maar ja, daar wordt de straat niet schoner van.

Zouden hoogopgeleiden zelfstandig werkzaamheden kunnen uitvoeren?

Lastig. Als ik vertel hoe het in de praktijk werkt, dan gaat hij vertellen dat de theorie anders is. Dan laat ik hem maar lullen, want het kost me zeeën van tijd om hem duidelijk te maken hoe het echt werkt. En die tijd heb ik niet, want ik moet werken.

En een dagje uit? Hebben jullie wel eens een dag uit?

Een dagje uit? Eens in het jaar organiseert hij een dagje teamvorming. Daar is hij een maand over aan het vergaderen en dan gaan we mediteren. Dat bevordert het groepsgevoel.

Maar mediteren doe je toch in je eentje?

Ja, dat weet ik. En dat weet jij. Maar hij niet. Op de dag zelf meld ik me altijd ziek en dan ga ik stiekem werken. Hij kan rustig een dagje mediteren. Dat merkt niemand. Maar als ik een dag niet werk, dan stapelt het vuil zich op. Dat kan ik de burgers niet aandoen.

Is er een oplossing?

Misschien moeten we voor hoogopgeleiden werkervaringsplekken creëren? Dat ze onder begeleiding van MBO-ers praktische vaardigheden leren, zodat ze toch inzetbaar worden voor de maatschappij. Het land snakt naar praktisch geschoolde mensen. Vuilnismannen, loodgieters, bouwvakkers. Als heel vergaderend Nederland zo'n traject volgt, dan is ons land in notime uit de problemen.

Ik vind het een goed idee. Het is ook goed voor hun zelfvertrouwen. Dat ze niet de hele dag zitten te praten, maar naar buiten gaan. De frisse lucht in. Mensen ontmoeten die niet-theoretisch geschoold zijn, een gesprek voeren in begrijpelijke taal, medewerkers weer aanspreken met hun naam in plaats van 'fte'. Dat ze hun levensvreugde weer terugkrijgen. We zijn eruit! Ze moeten stoppen met vergaderen en aan het werk!